بگذار بگویند خسیسم

من دوستت دارم هایم را الکی خرج نمیکنم جز برای مهربانی خودت

* * * * * * * * * * * * * * * * *

بوی مهربانی میآید

کجا ایستاده ای ؟ در مسیر باد !؟

* * * * * * * * * * * * * * * * *

خانه های جدول زندگیم را دستان مهربانت یک به یک پر کرد

و رمز جدول چنین بود:

دوستم بدار

* * * * * * * * * * * * * * * * *

موج آرام نگاهت لاف دریا را شکست / از حصار شب گذشت و مرز فردا را شکست

غم بر روی شانه هایم سالها لم داده بود / مهربانیهای تو ، قندیل غمهایم شکست

* * * * * * * * * * * * * * * * *

ایمان داشته باش که کمترین مهربانی ها از ضعیفترین حافظه ها پاک نمیشوند ،

پس چگونه فراموش خواهی شد تو که پیشه ات مهربانی است . . . ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * *

انتهای آسمانم  قلب توست*مهربان،این آسمان ازآن توست

آسمانم هدیه ای ازسوی من* تابدانی قلب من هم یاد توست

* * * * * * * * * * * * * * * * *

میشه پروانه بود و به هر گلی نشست

اما بهتره مثل تو مهربون بود و به هر دلی نشست